Vijf jaar geleden deed Hilde even na 16.00 uur de ogen definitief dicht, na 56 jaar;
na vier jaar vechten met haar ziekte;
na een gelukkig leven met haar familie, met haar vele vriendinnen & vrienden en collega’s;
na een heerlijk leven met haar oogappels Lieke en Merijn
na een fijne tijd met mij, sinds eind 1975.
Vier jaar lang deed ze poging op poging HET moment uit te stellen.
Al met al vond ze dat ze een mooi leven had genoten. Dat deelde ze de laatste dagen met ons veelvuldig.
Ook de laatste vier jaar waren op zich mooi; intensief maakt zij er veel van, voor zichzelf en voor diegenen die haar omringden! Ze leefde die jaren driedubbel.

“ Sinds je bij ons wegging
ben je overal.
naamloze stilte rondom ons.
Zachte bries in de zomeravond.
Vogels ontvlucht
aan het schudblad van onze handen.
Niet aan de warme van ons hart. “ (K.G.)

Ons leven ging verder, met jou Hilde op de achtergrond, soms ver weg, soms heel dichtbij.
Vandaag beleven we je weer heel bijzonder.

Lieke     Merijn       Aloys